جزوه بازار پول و سرمایه

شناخت انواع بازارها:      جلسه اول

بازارها در يك دستهبندي كلي به دو بخش بازار كالا و خدمات و بازار مالي تقسيم ميشوند.

الف) بازار كالا و خدمات : بازار ی منسجم ومشخص برای مبادله کالاوخدمات جهت رفع نیاز افراد

مبادلات در سیر تکاملی خود مراحل زیر را طی نموده اند.

-  مبادله پاياپاي مستقيم : افراد كالاها و خدمات گوناگون را با  يكديگر مبادله ميكردند.

-  مبادلات تهاتري پاياپاي غيرمستقم (دوره پول كالايي) : كالايي خاص، در جوامع مختلف ميتوانست متفاوت باشد مانند پوست حيوانات، نمك، غلات و در مراحل پيشرفتهتر نقره و طلا

-  مبادلات با واسطه (دوره پول اعتباري) : ارزش هر كالا يا خدمت با مبلغي پول تعريف شده و عموما معاملات درون اين بازار، تحت مكانيسمهاي شناخته شدهاي انجام ميپذيرد.

ب) بازارهاي مالي : financial markets

-  به ساختارهايي اطلاق ميشود كه وجوه مالي در آن جريان دارند.به بیانی دیگر؛بازارهای مالی ، به مکانیزمی اطلاق می شود که امکان خرید وفروش سهام ، کالا وهر محصول قابل تبادلی را برای مشارکت کنندگان (خریداران وفروشندگان) با هزینه ای پائین فراهم می آورد.

از کارکردهای بازارهای مالی می توان به موارد زیر اشاره نمود:

1)       کمک به فرایند تشکیل سرمایه واحدهای اقتصادی؛ یعنی انتقال وجوه یا منابع مالی (غیرکارا) که در اختیار سرمایه گذاران است به کسانی که نیازمند وجوه می باشند.(در صورت عدم وجود یا ضعف بازارهای مالی ، امکان تحقق سرمایه گذاری های مولد در سطح وسیع وجود نخواهد داشت.)

2)      تعیین قیمت سرمایه ویا قیمت عادلانه اوراق بهادار از طریق ایجاد روابط متقابل خریدار و فروشنده این فرایند را قیمت یابی می نامند. این بازارها موجب تعیین قیمت جاری سرمایه واحدهای تجاری بر اساس بازده مورد انتظار آتی آنها می شوند.

3)      انتشار وتحلیل اطلاعات بازارهای مالی ، اطلاعات (اعم از مالی وغیرمالی) را جمع آوری ودر اختیار عموم قرار می دهند. این اطلاعات دارای محتوای اطلاعاتی بوده ، یعنی می تواند بر قیمت ها تأثیر گذارباشد.

4)      تسهیل دادو ستدها، ورود نهادهای مالی وهمچنین بهره مندی از سیستم مالی موجب تسریع امر مبادله ، کاهش هزینه های مبادلاتی (هزینه جست و جو ، هزینه اطلاعات)وتخصصی شدن فعالیت ها شده است.

5)      توزیع خطر و مدیریت ریسک به مفهوم توزیع ریسک بین متقاضیان وجوه ودارندگان وجوه ، به بیان دیگر اولا"؛ ریسک را از صاحبان واحدهای اقتصادی بزرگ وپرمخاطره ، به سرمایه گذارانی که حاضر به پذیرش ریسک یک بازده غیر مطمئن هستند منتقل می نماید. دوما" ؛ با ایجاد تنوع در سرمایه گذاری موجبات کاهش ریسک را فراهم می آورد. سوما" ؛ موجب کاهش ریسک نقد شوندگی خواهد شد. بدین صورت که با حضور طیف وسیعی از مشارکت کنندگان، تعداد دفعات مبادله افزایش ، تفاوت قیمت های خرید وفروش ، کم ، ونقد شوندگی افزایش می یابد.